مذمت

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مذمت . [م َ ذَم ْ م َ ] (از ع اِمص ) ذم . مذمة. نکوهش کردن . نکوهیدن . بد گفتن . (یادداشت مؤلف ). رجوع به مذمة شود. ◄ (اِمص ) نکوهش . بدگوئی . مقابل محمدت . - مذمت کردن ؛ بدگوئی کردن . عیب جوئی کردن . ذم کردن . - مذمت کننده ؛ بدگوئی کننده . نکوهنده . (فرهنگ فارسی معین ). عیب گوینده . عیب نهنده : زن صاحب جمال هر چند که در حسن و جمال رسیده باشد مذمت کننده ٔ خود را گم و کم نیابد. (تاریخ قم از فرهنگ فارسی معین ).

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

بدگویی، توبیخ، خرده‌گیری، زشت‌یاد، سرزنش، غیبت، نکوهش ≠ محمدت، ستایش بدگفتن، نکوهش کردن، سرزنش کردن ≠ ستایش کردن