مراجع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مراجع. [ م َ ج ِ ] (ع اِ) ج ِ مرجع. (منتهی الارب ). رجوع به مَرجَع شود.
مراجع. [ م ُ ج ِ ] (ع ص ) زن که به موت شوی به خانه ٔ پدر و مادر خود بازگردد. (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء). در اقرب الموارد بدین معنی «راجع» و در متن اللغة راجع و مُرجِع آمده است . ◄ رجوع کننده . مراجعه کننده . ج، مراجعین، مراجعان . کسی که از پی کاری آمده است . ◄ مراجعت کننده . بازگردنده . ج، مراجعین، مراجعان .