مرتاد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مرتاد. [ م ُ ] (ع ص ) طالب . نعت فاعلی است از ارتیاد. (از اقرب الموارد). رجوع به ارتیاد شود. ◄ (اِ) در شواهد ذیل به معنی مطلوب و مقصود و خواسته و مراد آمده است : عاجز میان عجز و ضجرت فروماند و مراد و مرتاد در تحیر و تردد ضایع گرداند. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ص ٥٣). می باید که صناع را حاضر کنی و بر وفق مراد و حسب مرتاد آن جامها بفرمائی . (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ص ٤٣).