مرتخ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مرتخ . [ م ُ ت َخ خ ] (ع ص ) فروهشته و نرم . (آنندراج ).ارتخ الرجل و العجین ؛ استرخی . (اقرب الموارد). ◄ شوریده رای . (آنندراج ). ارتخ رأیه ؛ اضطراب . (اقرب الموارد). ◄ سکران مرتخ ؛ نیک مست . (منتهی الارب ) (آنندراج ). طافح . (اقرب الموارد).