مرتش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مرتش . [ م ُ ت َ ] (ع ص ) مرتشی . آن که رشوت بگیرد. مخفف مرتشی . (آنندراج ). رشوه گیرنده . رجوع به مرتشی شود : داده ام ای دل در پی اوجان دیده به رویش زلف پریشان داده پی نان لذت ایمان قاضی بی دین مفتی مرتش . نصیرای بدخشانی (آنندراج ).