مرثیت گو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مرثیت گو. [ م َ ی َ ] (نف مرکب ) که اشعار مرثیه گوید. که در عزای مرده شعر سراید و صفات و محامد او برشمارد. مرده ستا : سلامت نزد ما دور از شما مُرد دریغا مرثیت گوئی ندارد. خاقانی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مرثیت گو. [ م َ ی َ ] (نف مرکب ) که اشعار مرثیه گوید. که در عزای مرده شعر سراید و صفات و محامد او برشمارد. مرده ستا : سلامت نزد ما دور از شما مُرد دریغا مرثیت گوئی ندارد. خاقانی .