مرسه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مرسة. [ م َ رَ س َ ] (ع اِ) رسن . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). یک قطعه از مَرَس . ج، مَرَس . جج، اَمراس . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).
مرسه . [ م َ س َ ] (اِ)مرطییوس . (آثارالباقیه ). مارس . رجوع به مارس شود.