مرسوس

مرسوس . [ م َ ] (ع ص ) نعت مفعولی است از مصدر رَس ّ در تمام معانی . رجوع به رس شود. ◄ در عبارت زیر از ذخیره ٔ خوارزمشاهی مرسوس را مرحوم دهخدا با علامت سؤال و تردید به معنی دیوانه نوشته است . و نیز شاید بتوان آن را به معنی شخص تب دار دانست به اعتبار یکی از معانی رَس ّ که آغاز ظهور تب است : طعام را بگوارد و مصروع ومعتوه و مرسوس را سود دارد. (ذخیره ٔ خوارزمشاهی ).