مرفین
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ) [ فر. ] (اِ.) مسکنی قوی برای تسکین درد که استعمال آن اعتیاد میآورد.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ) [ فر. ] (اِ.) مسکنی قوی برای تسکین درد که استعمال آن اعتیاد میآورد.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مرفین . [ م ُ ] (فرانسوی، اِ) ماده ٔ سمی مخدر که از شیره ٔ خشخاش و شقایق گیرند. (یادداشت مرحوم دهخدا). یکی از آلکالوئیدهایی است که در گیاه خشخاش موجود است و از شیره ٔ خشخاش (که به تریاک موسوم است ) استخراج شود. نسبت وزن مرفین به وزن تریاک ١/١٠ است .
مترادف و متضاد واژهدان
جوهر تریاک مایههروئین آلکالوئیدی مخدر و مسکن