مروزی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مروزی . [ م َرْ وَ ] (اِخ ) لقب احمدبن محمدبن مسروق، مکنی به ابوالعباس . رجوع به ابوالعباس مروزی در ردیف خود شود.
مروزی . [م َرْ وَ ] (اِخ ) لقب محمدبن احمدبن عبداﷲ مروزی قاسانی، مکنی به ابوزید فقیه بزرگ شافعی در قرن چهارم هجری . رجوع به ابوزید (محمدبن ...) در ردیف خود شود.
مروزی . [ م َرْ وَ ] (اِخ ) لقب جعفربن احمد، مکنی به ابوالعباس از مؤلفان قرن سوم هجری، رجوع به ابوالعباس مروزی در ردیف خود شود.