مزرعه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مزرعة. [ م َ رَ / رُ / رِ ع َ ] (ع اِ) کشتزار. ج، مزارع . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (مهذب الاسماء). کلاته . (نصاب چ برلن ص ٩) : الدنیا مزرعة الاَّخرة. (حدیث، امثال و حکم ج ١ ص ٢٤٧).
مزرعه . [ م َ رَ ع َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان منگور بخش حومه ٔ شهرستان مهاباد در ٧٢ هزارگزی جنوب غربی مهاباد و ١٧ هزارگزی غرب راه مهاباد به سردشت در منطقه ٔ کوهستانی سردسیری واقع و دارای ١٣٩ تن سکنه است . آبش از رودخانه ٔ بادین آباد، محصولش غلات و حبوبات، شغل مردمش زراعت و گله داری و صنایع دستی آن جاجیم بافی است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤).
مزرعه . [ م َ رَ ع َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان میان آب بخش مرکزی شهرستان اهواز در ٦٠هزارگزی شمال غربی اهواز بین راه آهن و راه اهواز به اندیمشک، در دشت گرمسیر واقع و دارای ٧٥٠ تن سکنه است . آبش ازشهر شاهپور، محصولش غلات و برنج، شغل مردمش زراعت و گله داری است . آثار ابنیه ٔ قدیم از قبیل آجر، سوفال در آن دیده میشود. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).