مسبب الاسباب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مسبب الاسباب . [ م ُ س َب ْ ب ِ بُل ْ اَ ] (ع ص مرکب، اِ مرکب ) سبب شونده ٔ علل و اسباب . ◄ (اِخ ) خدای تعالی شأنه . (آنندراج ). یکی از اسماء صفات خدای تعالی تقدَّسَت ْ أسماؤه . نامی از نامهای صفات خدای تعالی : چونکه از خیل دیو نگریزی در حصار مسبب الاسباب . ناصرخسرو. وجود این جمله را علل و اسباب است متسلسل به سببی که مسبب الاسباب و واجب الوجود خوانند. (سندبادنامه ص ٢٧٨).