مستبیت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مستبیت . [ م ُ ت َ ] (ع ص ) نعت فاعلی از استباتة. ◄ فقیر. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به استباتة شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مستبیت . [ م ُ ت َ ] (ع ص ) نعت فاعلی از استباتة. ◄ فقیر. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به استباتة شود.