مستبیح
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مستبیح . [ م ُ ت َ ] (ع ص ) نعت فاعلی از استباحة. ◄ از بیخ و بن برکننده . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ مباح کننده . ◄ مباح یابنده . (منتهی الارب ). رجوع به استباحة شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مستبیح . [ م ُ ت َ ] (ع ص ) نعت فاعلی از استباحة. ◄ از بیخ و بن برکننده . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ مباح کننده . ◄ مباح یابنده . (منتهی الارب ). رجوع به استباحة شود.