مستتبع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مستتبع. [ م ُ ت َ ب ِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از استتباع . خواهان پس روی و پیروی . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). پیروی کردن خواهنده . (آنندراج ). ◄ پیروی کننده . (غیاث ) (آنندراج ). رجوع به استتباع شود.
مستتبع. [ م ُ ت َ ب َ ] (ع ص ) نعت مفعولی از مصدر استتباع . آنکه از وی پیروی کردن را خواسته باشند. (اقرب الموارد). رجوع به استتباع شود.