مستجد

مستجد. [ م ُ ت ج ِدد ] (ع ص ) نعت فاعلی از مصدراستجداد. ◄ پوشنده ٔ لباس نو. (از ذیل اقرب الموارد). ◄ نوگرداننده . (آنندراج ).

مستجد. [ م ُ ت َ ج َدد ] (ع ص ) نعت مفعولی از استجداد. نو گردیده : همچو یخ کاندرتموز مستجد هر دم افسانه ٔ زمستان میکند. مولوی (مثنوی ). رجوع به استجداد شود.