مستجدی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مستجدی . [ م ُ ت َ ] (ع ص ) نعت فاعلی از مصدر استجداء. خواهنده ٔ عطا. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). عطاخواهنده از کسی . (آنندراج ). رجوع به استجداء شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مستجدی . [ م ُ ت َ ] (ع ص ) نعت فاعلی از مصدر استجداء. خواهنده ٔ عطا. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). عطاخواهنده از کسی . (آنندراج ). رجوع به استجداء شود.