مستجر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مستجر. [ م ُ ت َ ج ِرر ] (ع ص ) نعت فاعلی از مصدر استجرار. ◄ کشنده . (اقرب الموارد). ◄ قدرت دهنده کسی را بر خویش و منقادشونده . (آنندراج ) (اقرب الموارد). رجوع به استجرار شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مستجر. [ م ُ ت َ ج ِرر ] (ع ص ) نعت فاعلی از مصدر استجرار. ◄ کشنده . (اقرب الموارد). ◄ قدرت دهنده کسی را بر خویش و منقادشونده . (آنندراج ) (اقرب الموارد). رجوع به استجرار شود.