مستجیش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مستجیش . [ م ُ ت َ ] (ع ص ) نعت فاعلی از مصدر استجاشة. طلب کننده ٔ لشکر. (منتهی الارب ). رجوع به استجاشة شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مستجیش . [ م ُ ت َ ] (ع ص ) نعت فاعلی از مصدر استجاشة. طلب کننده ٔ لشکر. (منتهی الارب ). رجوع به استجاشة شود.