مستضهل

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مستضهل . [ م ُ ت َ هَِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از استضهال . طلب کننده ٔ خیر حسب الامکان . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به استضهال شود.