مستعیذ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مستعیذ. [ م ُ ت َ ] (ع ص ) نعت فاعلی از استعاذة. معتصم و پناه گیرنده به کسی یا چیزی . (اقرب الموارد). رجوع به استعاذة شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مستعیذ. [ م ُ ت َ ] (ع ص ) نعت فاعلی از استعاذة. معتصم و پناه گیرنده به کسی یا چیزی . (اقرب الموارد). رجوع به استعاذة شود.