مسدع

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مسدع . [ م ِ دَ ] (ع ص ) به راه خود رونده یا هادی و دلیل و راه نما. (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).