مسیب بیک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مسیب بیک . [ م ُ س َی ْ ی َ ب َ ] (اِخ ) نواده ٔ طهماسب قلی سلطان که از قبیله ٔ امام قلی خان سلطان بندرعباسی بود. از شعرای دوره ٔ صفوی و در سلک قورچیان بوده . این شعر از اوست : بس که در راه تو بار زشت و زیبا میکشم جای گل بر سر زنم خاری که از پا میکشم . (از تذکره ٔ نصرآبادی ص ٤٦).