مشرقان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مشرقان . [ م َ رِ ] (ع اِ) مشرقان و مشرقین به صیغه ٔ تثنیه، مشرق تابستانی و مشرق زمستانی . قوله تعالی « : رب المشرقین و رب المغربین » و مشرق و مغرب . قوله تعالی : «یا لیت بینی و بینک بعد المشرقین » . (ناظم الاطباء) (از محیط المحیط). و رجوع به مشرقین شود.