مشروم

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مشروم . [ م َ ] (ع ص ) کفته و بریده بینی . (منتهی الارب )(آنندراج ). أشرم . (اقرب الموارد) (محیط المحیط).