مشع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مشع. [ م َ ] (ع مص ) ربودن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ انداختن بول را. (از منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). انداختن منی یا بول خویش را. (ناظم الاطباء). ◄ سیر آسان و نرم کردن . (منتهی الارب ) (آنندراج ). نرم و آسان رفتن . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ پنبه غاز کردن . (منتهی الارب ) (آنندراج ). غاز کردن پنبه را. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ خیار و مانند آن خائیدن . ◄ گوسفند دوشیدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ ورزیدن و گرد آوردن .(منتهی الارب ) (آنندراج ). ورزیدن و کسب کردن و گرد آوردن . (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). ◄ به رسن و جز آن زدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). زدن به ریسمان و جز آن . (ناظم الاطباء).