مشعال
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مشعال . [ م ِ ] (ع اِ) خنور چرم که در وی نبیذ کنند. ج، مَشاعیل . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء). مشعل . (اقرب الموارد) (محیط المحیط). و رجوع به مشعل شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مشعال . [ م ِ ] (ع اِ) خنور چرم که در وی نبیذ کنند. ج، مَشاعیل . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء). مشعل . (اقرب الموارد) (محیط المحیط). و رجوع به مشعل شود.