مشعث
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ شَ عَّ) [ ع. ] (اِمف.)<BR>۱- پراکنده.<BR>۲- ژولیده شده، آشفته گردانیده.<BR>۳- در علم عروض «مفعولن» چون از «فاعلاتن» خیزد، آن را مشعث خوانند.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ شَ عَّ) [ ع. ] (اِمف.) ۱- پراکنده. ۲- ژولیده شده، آشفته گردانیده. ۳- در علم عروض «مفعولن» چون از «فاعلاتن» خیزد، آن را مشعث خوانند.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مشعث . [ م ُ ش َع ْ ع َ ] (ع ص ) (اصطلاح عروض ) در عروض یکی از دو متحرک وتد است که افکنده شده . (منتهی الارب ). به اصطلاح عروض، یکی از دو متحرک وتد را گویند که افکنده شده باشد. (ناظم الاطباء). چون مفعولن از فاعلاتن خیزد مشعث خوانند یعنی ژولیده و آشفته گردانیده . (المعجم فی معاییر اشعار العجم ). و رجوع به تشعیث شود.