مصلح الدین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مصلح الدین . [ م ُ ل ِ حُدْ د ] (اِخ ) لاری محمد سعدی بن صلاح عبادی لاری (متوفی به سال ٩٧٩ هَ . ق .). او راست : ١ - حاشیه برمطول ٢ - شرح رساله ٔ هیأت فارسی مولی علی قوشچی .
مصلح الدین . [ م ُ ل ِ حُدْ د ] (اِخ ) سعدی شیرازی . شاعر معروف قرن هفتم هجری . رجوع به سعدی شود.
مصلح الدین . [ م ُ ل ِ حُدْ د ] (اِخ ) کاملی . از گویندگان و دانشمندان و استادان نامدار قرن دهم هجری در ترکیه بود. در زبان فارسی احاطه و به خطوط نسخ و نستعلیق مهارت داشت . (از قاموس الاعلام ترکی ).