مصلحت اندیشه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مصلحت اندیشه . [ م َ ل َ ح َ اَ ش َ / ش ِ ] (ص مرکب ) دارای اندیشه ٔ موافق مصلحت . با اندیشه ای که مطابق صلاح کار باشد : دادگری مصلحت اندیشه است رستن از این قوم مهین پیشه است . نظامی . و رجوع به مصلحت اندیشی شود.