مصیفة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مصیفة. [ م َ ف َ ] (ع ص ) زمین باران تابستانی رسیده . (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ). ◄ ارض مصیفة، مصیوفة، مصیف، مصیوف ؛ زمین تابستانی . (منتهی الارب ). ◄ ناقة مصیف و مصیفة؛ ماده شتر بچه دار. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).