مضارب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مضارب . [ م َ رِ ] (ع اِ) ج ِ مِضْرَب . خیمه هاو چادرهای بزرگ . (از اقرب الموارد) : سپاه، دست از قتل بازداشتند و با مضارب و منازل خویش آمدند. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی چ ١ تهران ص ١٠٤). ◄ حیله ها و تدابیر جنگی . (از ذیل اقرب الموارد).
مضارب . [ م ُ رِ ] (ع ص ) جنگجو. (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). و رجوع به مضاربة شود.