مضار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مضار. [ م َ ضارر ] (ع اِ) ج ِ مضرة. (آنندراج ) (ناظم الاطباء). بمعنی گزند و نقصان است . (غیاث ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد) : با خود گفتم ای نفس میان منافع و مضار خویش فرق نمی کنی . (کلیله چ مینوی ص ٤٥). قدرتت چون زبون نواز شود صولتت چون رود به دفع مضار . وحشی (دیوان ص ٢٠٢).