مظهر هندی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مظهر هندی . [ م َ هََ رِ هَِ ] (اِخ ) قاضی آکره است . مداح فیروز شاه و عین الملک بوده بعضی او را مظهر مذکور خوانند و بعضی جدا دانند علی ای حال به نام او میباشد. از اوست : امروز بامداد که برخاستم ز خواب با طالع خجسته و با خاطر صواب دیدم زمین چو صحن بهشت است جانفزا آراسته به زیور و افروخته به تاب . و نیز: صبحدم کاینه ٔ چرخ زدودند ز رنگ زهره بنمود رخ از ثور چو ماه از خرچنگ اندرآمد ز در حجره ٔ من مست و خراب دلبر غنچه دهانی شکری تنگ به تنگ . (از مجمعالفصحاء ج ١، ص ٥٠٥).