مظهر گجراتی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مظهر گجراتی . [ م َ هََ رِ گ ُ ] (اِخ ) از سخن گویان شیرین زبان و فاضلان نیکوبیان و اصلش از ایران است هشت هزار بیت در دیوانش جمع آمده و این اشعار از اوست : اگر بهار بدیع است و گر بهشت بکار بهار من رخ تست و بهشت من دیدار مرا چو بوی تو یابم بهار نبود دوست مرا چون روی تو بینم بهشت نایدکار. و نیز: میان سبزه ٔ سیراب و زیر سایه ٔ سرو به بوی سنبل و سوری به لحن رود سه تای ز دست دلبر نازک میان که قامت او ز فرق سر همه ناز است تا به ناخن پای . و نیز: نقاش سطح آبی فراش هر حبابی لشکرکش سحابی فرمانده بحاری ادریس هر زمانی قسیس راهبانی برجیس بوستانی بلقیس لاله زاری . (از مجمعالفصحاء ج ١ ص ٥٠٤).