معابة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
معابة. [ م َ ب َ ] (ع اِ) مَعاب و معابة اسمند به معنی عیب .ج، مَعایِب . یقال مافیه معاب و معابة ای عیب . و گویند موضع عیب . (ازمحیطالمحیط). و رجوع به معاب شود.
معابة. [ م ُ عاب ب َ ] (ع مص ) نبرد کردن درفخر و فزونی . عِباب . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).