معروک

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

معروک . [ م َ ] (ع ص ) ماء معروک ؛ آب که بر آن ازدحام و انبوهی باشد. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).