معرک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
معرک . [ م َ رِ ] (ع ص ) زن حایض . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). حایض . (محیط المحیط).
معرک . [ م َ رَ ] (ع اِ) حرب گاه . (مهذب الاسماء). حرب جای . (منتهی الارب ) (آنندراج ). میدان جنگ و رزمگاه . معرکة [ م َ رَ ک َ / م َ رُ ک َ ] . ج، معارک . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).