واژه جو

معصوم لاری

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

معصوم لاری . [ م َ م ِ ] (اِخ )(شاه ...) از معاشران حزین لاهیجی و از شاعران قرن دوازدهم بوده و به طبابت اشتغال داشته است . از اوست : بس که در عشق تو خورد از پنجه ٔ سختی فشار استخوانم شدبه رنگ شاخ آهو تابدار. و رجوع به صبح گلشن ص ٤٣٠ و قاموس الاعلام ترکی و فرهنگ سخنوران شود.

معنی معصوم لاری | واژه جو