معطف
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مَ طِ) [ ع. ] (اِ.)<BR>۱- گردن.<BR>۲- جامهای فراخ که بالای جامههای دیگر پوشند.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مَ طِ) [ ع. ] (اِ.) ۱- گردن. ۲- جامهای فراخ که بالای جامههای دیگر پوشند.
(مِ طَ) [ ع. ] (اِ.) شمشیر.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
معطف . [ م ِ طَ ] (ع اِ) چادر. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ردا. (اقرب الموارد)(محیط المحیط). ◄ شمشیر. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). شمشیر. ج، معاطف . (از اقرب الموارد) (از محیط المحیط). ◄ فرس سهل المعطف ؛ اسب رام و خوش راه که به هر طرف خواهند عنان آن را برگردانند. (ناظم الاطباء) (از فرهنگ جانسون ).
معطف . [ م َ طِ ] (ع اِ) گردن . (از محیط المحیط) (از اقرب الموارد). ◄ معطف الرجل ؛کنار مرد از سر و تارک . ج، معاطف . (ناظم الاطباء).