معمودیه

معمودیة. [ م َ دی ی َ ] (ع اِ) نخستین سر دین مسیحی و باب نصرانیت و آن شستن کودک یا دیگری است با آب به نام اب و ابن و روح القدس . (از اقرب الموارد). ماءالعماد. آب تعمید. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). آبی است مر نصاری را که کودکان خود را در آن فروبرند و آن را مانند ختنه دانند و معتقدند که کودکان را پاک کند. (ازمنتهی الارب ) (از آنندراج ). آب معمودانی . ترسایان . (ناظم الاطباء). و رجوع به ماده ٔ بعد و دو ماده ٔ قبل شود. ◄ صاحب «فرائد الدریة» معمودیة را به معنی تعمید می گیرد. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا).

معمودیه . [ م َ دی ی َ / ی ِ ] (ع اِ) معمودیة. رجوع به معمودی و معمودانی و ماده ٔ قبل شود. - برکه ٔ معمودیه ؛ آبی که مسیحیان کودکان خود را طی مراسمی خاص در آن غسل دهند : ز آب چشم من ای دوست روی و موی بشوی که این چو برکه ٔ معمودیه ست و تو ترسا. مسعودسعد. - چشمه ٔ معمودیه ؛ برکه ٔ معمودیه : چون صبح صادق بردمد میر مرا او می دهد جامی به دستش برنهد چون چشمه ٔ معمودیه . منوچهری . و رجوع به ترکیب قبل شود.