معنوی بخارایی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
معنوی بخارایی . [ م َ ن َ ی ِ ب ُ ] (اِخ ) خواجه عبداللطیف، از اولاد خواجه عبیداﷲ احرار بود و در نظم اسرار طریقه ٔ مولوی معنوی می پیمود. او راست : نی به شیخ اندر نسب نی در برهمن می رسم زاده ٔ چاک گریبانم به دامن می رسم . (از صبح گلشن ص ٤٣١).
معنوی بخارایی . [ م َ ن َ ی ِ ب ُ ] (اِخ ) از شاعران عهد سامانیان و اوایل غزنویان بوده است . او راست : هرچه آن بر تن تو زهر بود بر تن مردمان مدار تو نوش ندهی داد، داد کس مستان انگبین خر مباش و زهرفروش . و رجوع به لباب الالباب چ سعید نفیسی ص ٢٦٤ و مجمعالفصحا ج ١ ص ٥١٠ شود.