معکوس شنو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
معکوس شنو. [ م َ ش ِ ن َ / نُو ] (نف مرکب ) آنکه سخن را برخلاف آنچه هست بشنود. به مجاز، آنکه حق را باطل و باطل را حق پندارد. (از کلیات شمس چ فروزانفر، ج ٧ فرهنگ نوادر لغات ص ٤٣٥) : معکوس شنو گر نبدی گوش دل تو از دفتر عشاق یکی حرف بسستی . (کلیات شمس ایضاً).