مغرم

مغرم . [ م ُ رَ ] (ع ص ) گرفتار دین و تاوان . (منتهی الارب ) (آنندراج ). مرد گرفتار وام .(ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). گران وام . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). ◄ شیفته ٔ دوستی . (منتهی الارب ) (آنندراج ). مرد اسیر دوستی . (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ آزمند چیزی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ آنچه ادای آن لازم باشد و تاوان . (منتهی الارب ) (آنندراج ). غرامت . (از محیط المحیط).

مغرم . [ م َ رَ ] (ع مص ) تاوان دادن . (تاج المصادر بیهقی ) (ترجمان القرآن ). غَرم . غرامة. (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد) : و من الاعراب من یتخذ ما ینفق مغرماً و یتربص بکم الدوائر علیهم دائرة السوء واﷲ سمیع علیم . (قرآن ٩٩/٩). ام تسئلهم اجراً فهم من مغرم مثقلون . (قرآن ٤٠/٥٢؛ ٤٦/٦٨). و رجوع به غرم و غرامة شود. ◄ زیان بردن در تجارت . (از اقرب الموارد) (از المنجد). ◄ (اِ) تاوان . ج، مغارم . (مهذب الاسماء). غرامت و هرچه ادای آن لازم باشد و وام و تاوان و قولهم اعوذ بک من المأثم و المغرم ؛ ای مغرم الذنوب و المعاصی . (ناظم الاطباء). غرامت . ج، مغارم . (از اقرب الموارد) (از محیط المحیط).