مغروس

مغروس . [ م َ ] (ع ص ) شجر مغروس ؛ درخت نشانیده شده بر زمین . (از منتهی الارب ) (آنندراج ). کاشته . نشانده . برنشانده . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا) : در دل عارفان حضرت تو صد نهال از محبتت مغروس . سنائی . - مغروس گرداندن ؛ مغروس گردانیدن . کاشتن . نشاندن : پنج هزار نخل خرمای خستویی از ولایت حویزه نقل کرده در محوطات خمسه ٔ مذکوره مغروس گرداند. (مکاتبات رشیدی ). ◄ (اِ) درخت . نهال : بر سر سرو زندپرده ٔ عشاق تذرو ورشان نای زند بر سر هر مغروسی . منوچهری .