مغزکاو

مغزکاو. [ م َ ] (نف مرکب ) کاونده ٔ مغز. شکافنده ٔ مغز. پریشان کننده ٔ مغز : همی بازگیری به دام چکاو ببینی کنون خنجر مغزکاو. اسدی . خدنگ از دل جنگیان کینه توز تبر مغزکاوو سنان سینه دوز. اسدی . به سر بر زند خنجر مغزکاو برآهنجد از پشت ماهی و گاو. اسدی .