مفتخوار
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ خا) (ص فا.) کسی که بی رنج و زحمت چیزی به دست میآورد.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ خا) (ص فا.) کسی که بی رنج و زحمت چیزی به دست میآورد.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مفتخوار. [ م ُ خوا / خا ] (نف مرکب ) کسی که بی زحمت می خورد. (ناظم الاطباء). آنکه بدون رنج و کوشش از نتیجه ٔ سعی و عمل دیگران بهره برد.و رجوع به مفتخور و ترکیب مفت خوردن ذیل مفت شود.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی