مفنی
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ) [ ع. ] (اِفا.) فانی کننده، تباه سازنده، نابود کننده.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ) [ ع. ] (اِفا.) فانی کننده، تباه سازنده، نابود کننده.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مفنی . [ م ُ ] (ع ص ) سپری و نیست گرداننده . (آنندراج ). مهلک . مخرب . مفسد. ویران کننده . (از ناظم الاطباء). فانی کننده . نابودکننده . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). و رجوع به افناء شود.