ملجاذ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ملجاذ. [ م ِ ](ع ص ) ستور که به لب گیاه خورد. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء): دابة ملجاذ؛ ستور که سبزه رابا قسمت پیشین دهان خود گیرد. (از اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ملجاذ. [ م ِ ](ع ص ) ستور که به لب گیاه خورد. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء): دابة ملجاذ؛ ستور که سبزه رابا قسمت پیشین دهان خود گیرد. (از اقرب الموارد).