ملحون

ملحون . [ م َ ] (ع ص ) دارای غلط و ناراست . (ناظم الاطباء). و رجوع به لحن شود. ◄ توأم با لحن . همراه با آهنگ . - شعرملحون ؛ شعری که با الحان و نغمات و مقامات موسیقی و ضرب و آهنگ و ساز و آواز خوانده شود مانند سرود و ترانه و تصنیف و قول و غزل (قدیم ). (دیوان عثمان مختاری چ همایی ص ٥٦٩ و ٥٧٠ و ٥٧٤). و رجوع به همین مأخذ و ملحونات شود.